Belleğin tükenmesinden bıktım, bu yüzden yapabildiğim en yakın şey “daha fazla RAM indirmek” oldu

Arol, 2022’den beri How-To Geek’e katkıda bulunan bir teknoloji gazetecisidir. İlk olarak 2013 yılında İspanyolca oyun forumu Emudesc’in kısa ömürlü portalı için çevrimiçi yazmaya başladı. Yıllar sonra, 2017’de, Pixel Spot adlı küçük bir Google odaklı sitede çalışarak teknoloji gazeteciliğinde gerçek kariyerine başladı. Aynı yıl XDA Developers’ta haber ve özellik yazarı rolüne geçti ve 2021’e kadar orada çalıştıktan sonra diğer web sitelerine yöneldi.
Arol, yazılarına yaklaşık on yıllık bir yazma deneyimi ve zaman zaman tartışmalı görüşler katıyor. Özünde bir teknoloji tutkunu olsa da, özellikle bilgisayar donanımı ve akıllı telefonlara özel bir ilgi duyuyor. Genellikle haberler üzerine yazılar bulabilirsiniz, ancak ara sıra fırsatlar, satın alma rehberleri, nasıl yapılır yazıları ve özetler de kaleme almıştır. Ayrıca Android Police ve MakeUseOf için de yazmıştır. Aynı zamanda Venezuela Merkez Üniversitesi’nde Siyaset Bilimi öğrencisi ve öğrenci hareketi
gora UCV’nin gururlu bir üyesidir. Yazmadığı zamanlarda muhtemelen spor salonuna gider, yeni bir hobi edinmeye çalışır, ders kitaplarını okur veya seyahat eder. Kendisine [email protected] adresinden ulaşabilirsiniz.
Her seferinde makinem tarayıcı sekmeleri ve arka plandaki uygulamalar yüzünden zorlanmaya başladığında, o eski şaka yeniden aklıma gelir: “Daha fazla RAM indirin.” Bu günlerde oldukça nadir bulunan bir şey olduğu için, inanılır ya da inanılmasın, bu şaka aslında daha da yaygınlaştı. Bu şakaya gerçekten tuhaf ama tamamen gerçek dışı bir şekilde yaklaşmanın bir yolu var ve bunu keşfetmek, belleğin aslında nasıl çalıştığı hakkında bize çok şey anlatıyor.
Gerçekten RAM indirebilir misiniz?
Fiziksel bellek bir ağ kablosu üzerinden seyahat edemez
Kısacası, hayır. RAM bir donanımdır: ya bir modül üzerinde sabitlenmiş ya da dizüstü bilgisayarınızın anakartına doğrudan lehimlenmiş fiziksel DRAM çiplerinden oluşan bir topluluktur. İnternetten alabileceğiniz ve bilgisayarınıza bunlardan herhangi birini ekleyecek bir dosya yoktur. “Daha fazla RAM indirin” lafı on yıldan fazla bir süredir devam eden bir şakadır ve ücretsiz bellek indirme vaat eden web siteleri zararsız şakalardan tamamen kötü amaçlı yazılım tuzaklarına kadar değişir. Eğer herhangi bir site tek bir tıklamayla RAM’inizi artırma teklif ediyorsa, ya yalan söylüyorlardır ya da sizden bir şeyler istiyorlardır.
Yine de bu şakanın küçük bir doğruluk payı var, çünkü işletim sistemleri aslında yalnızca fiziksel belleğe güvenmez. Windows, macOS ve Linux, uygulamalara kendi adres alanlarını vermek ve fiziksel RAM’i verimli bir şekilde yönetmek için sanal bellek kullanır. Bellek baskısı arttığında, işletim sistemi bazı aktif olmayan bellek sayfalarını depolama cihazındaki takas alanına veya bir sayfa dosyasına taşıyarak diğer görevler için RAM’i serbest bırakabilir.
Windows bir sayfalama dosyası kullanır, Linux genellikle takas alanı kullanır ve macOS ise bellek sıkıştırmasıyla birlikte takas dosyaları kullanır. Sıkıştırma, daha fazla verinin fiziksel RAM’de kalmasını sağlarken, takas belirli bellek sayfalarını depolamaya taşır. Çok fazla uygulama çalışırken, işletim sistemi en az kullanılan bellek sayfalarını bu depolama alanına taşır ve tekrar ihtiyaç duyulduğunda geri getirir.
İşte işler burada ilginçleşiyor. Linux, desteklenen depolama cihazlarında takas bölümlerini ve takas dosyalarını kullanabilir, ancak her dosya sistemi uygun değildir. Takas, arka plan depolamasına güvenilir erişim gerektirir, bu da ağ dosya sistemlerini ve kullanıcı alanı bağlamalarını sıradan yerel disklerden çok daha karmaşık hale getirir. Bir SSD işe yarar ve geleneksel bir sabit disk de öyle. Yeterince kararlı bir çabayla, başkasının sunucusunda bulunan bir klasör bile işe yarayabilir. Linux takas cihazını başarıyla etkinleştirirse, sistem izleme araçları ek takas kapasitesi bildirecektir. Kurulu RAM’iniz değişmeden kalır ve ek takas alanı fiziksel bellek gibi davranmaz.
Dolayısıyla, RAM indiremezsiniz. Ancak bilgisayarınızın internetten bellek alanı ödünç almasını sağlayabilirsiniz ki bu da şakaya gerçekliğin izin verdiği en yakın şeydir.

Bulut depolamayı bağlamak ve onu takasa dönüştürmek
Tüm bu hile, birlikte çalışan iki ayrı parça gerektirir: bulut depolamayı normal bir yerel sürücü gibi gösteren bir araç ve işletim sisteminize zaten yerleşik olan takas sistemi. Linux bu iş için kesinlikle en kolay platformdur, çünkü Windows genellikle sayfalama dosyasını bir ağ konumuna yerleştirmenize izin vermez.
İlk adım bulut depolamayı bağlamaktır. Google Drive, Dropbox ve OneDrive gibi hizmetleri destekleyen rclone gibi araçlar, FUSE aracılığıyla uzak bir hesabı normal bir klasör olarak bağlayabilir; FUSE, Linux’un sıradan programların dosya sistemi gibi davranmasına olanak tanıyan çerçevesidir. google-drive-ocamlfuse özellikle Google Drive için bunu yapar. Bağlandıktan sonra, bulut hesabı diğer tüm dizinler gibi görünür ve içinde dosya oluşturabilir, kopyalayabilir ve silebilirsiniz.
Sırada ise takas dosyasının kendisi var. İhtiyacınız olan boyutta boş bir dosya oluşturursunuz, genellikle dd komutunu kullanarak sıfırlarla doldurursunuz ve bunu bağlanmış bulut klasörünün içine yerleştirirsiniz. Deneysel bir yaklaşım, bağlanmış bir dosya sistemindeki bir dosyayı bir döngü cihazı aracılığıyla açığa çıkarmaktır; bu, Linux’un takas olarak kullanmaya çalışabileceği bir blok cihazı arayüzü oluşturur. Ancak bu, altta yatan dosya sisteminin sınırlamalarını ortadan kaldırmaz. FUSE veya bulut destekli depolama ile bu düzenleme tamamen başarısız olabilir veya kararsız hale gelebilir, çünkü takas işlemleri hala kullanıcı alanı hizmetlerine ve ağ erişimine bağlıdır. Buradan sonra mkswap onu takas alanı olarak biçimlendirir ve swapon çekirdeğe onu kullanmaya başlamasını söyler.
Eğer çekirdek döngü cihazını takas olarak kabul ederse, Linux ek takas kapasitesini bildirmelidir. Ancak başarılı bir etkinleştirme, konfigürasyonun bellek baskısı altında güvenilir olduğunu garanti etmez. Fiziksel belleğinizde hiçbir şey değişmemiştir, ancak sistem artık teknik olarak internet üzerinde var olan ek bir taşma alanına sahiptir.
rclone’un VFS önbellekleme özelliği, verileri buluta yüklemeden önce yerel depolamada hazırlayabilir. Sonuç olarak, bulut destekli bir takas deneyi işe yarıyor gibi görünse bile, anlık disk faaliyetinin büyük bir kısmı uzak hizmet yerine yerel önbellekte gerçekleşebilir. Bu da sistemin gerçekten bulut depolamayı yerel takasa bir alternatif olarak kullandığı fikrini zayıflatır. Dolayısıyla pratikte, bu “bulut RAM”inin bir kısmı aslında sadece kılık değiştirmiş yerel SSD’nizdir ve gerçek yükleme daha sonra gerçekleşir.

Neredeyse kimsenin bunu yapmamasının nedeni
Gecikme, çökmeler ve gizlilik bunu kötü bir fikir haline getiriyor
Tahmin edebileceğiniz gibi, buradaki en büyük sorun hızdır. Binlerce kilometre uzaktaki bir sunucudaki depolamanın, CPU’nuzdan sadece birkaç santimetre uzaktaki ultra hızlı RAM çiplerinden daha yavaş olmasının nedeni budur.
RAM erişim gecikmesi genellikle nanosaniye cinsinden ölçülürken, SSD işlemleri mikrosaniye ve ağ istekleri milisaniye sürebilir. Bu da bulut depolama hizmetlerini, bulut API ve dosya sistemi ek yükleri hesaba katılmadan bile fiziksel belleğin birkaç kat gerisinde bırakır. Sistem bu tür bir takas belleğine bağımlı hale geldiğinde ise yavaşlamak yerine tamamen durma noktasına gelir.
Güvenilirlik bir sonraki büyük sorundur. Takas belleği, küçük parçalar halinde hızlı ve rastgele okuma-yazma işlemleri gerektirir; bulut depolama hizmetleri ise tam olarak bu tür işlemler için tasarlanmamıştır. Bu hizmetler, dosya bazında yükleme, API hız limitleri ve senkronizasyon etrafında şekillenmiştir, sürekli ve dağınık erişimler için değil. Linus Tech Tips, Google Drive yaklaşımını canlı yayında denedi ve sistem, takas alanına yazma işlemine başladığı anda çöktü. Bulut destekli takas belleği ayrıca döngüsel bağımlılıklar da yaratabilir. Kullanıcı alanındaki dosya sistemi süreci, takas işlemini tamamlamak için belleğe ihtiyaç duyarken sistem belleği geri kazanmakta zorlanırsa, ortaya çıkan bu bağımlılık duraklamalara veya kilitlenmelere neden olabilir.
Bir de gizlilik meselesi var. Takas belleği, o anda bellekte bulunan her şeyi barındırır; buna şifreler, oturum belirteçleri ve özel belgeler de dahildir. Takas verileri, şifreler, kimlik doğrulama belirteçleri ve belge içerikleri gibi hassas bilgileri içerebilir. Bulut depolama sağlayıcıları verileri genellikle aktarım sırasında ve depoda şifrelese de bu, sağlayıcının verilere erişmesini kesin olarak engellemez. İstemci tarafında şifreleme daha güçlü bir koruma sunsa da zaten pratik olmayan bu kurulumu daha da karmaşık hale getirirdi.
Son olarak, daha iyi seçenekler de mevcut. Linux’un zram özelliği, RAM içinde sıkıştırılmış blok aygıtları oluşturarak bunların takas alanı olarak kullanılmasını sağlar. Bu yöntem, sıkıştırılabilir veriler için etkin bellek kapasitesini artırabilir, ancak sıkıştırma işlemi CPU kaynaklarını tüketir. Yerel bir SSD üzerinde oluşturulan normal bir takas dosyası, herhangi bir bulut alternatifiyle kıyaslandığında çok daha hızlıdır ve birkaç on tarayıcı sekmesini kapatmak tamamen ücretsizdir. Bellek sürekli bir sorun haline geldiğinde ise gerçek çözüm, fiziksel RAM eklemektir.
Gerçek RAM’in önemini kanıtlayan eğlenceli bir deney
Bulut destekli takas belleği ilginç bir düşünce deneyidir, ancak internet depolamasını RAM’e dönüştürmez. Linux’un uzak depolamayı takas alanı olarak tanımasını sağlasanız bile, ağ gecikmesi, dosya sistemi sınırlamaları ve güvenilirlik sorunları bunu günlük kullanım için uygun olmaktan çıkarır.
Bu deney, işletim sistemlerinin neden takas belleğini fiziksel belleğin bir alternatifi yerine yedek seçenek olarak kullandığını gösteriyor. Bilgisayarınızda düzenli olarak bellek yetersizliği yaşıyorsanız, yerel takas belleği ve bellek sıkıştırması yardımcı olabilir; ancak yükseltme mümkünse, fiziksel bellek eklemek en etkili çözüm olmaya devam eder.

























[…] Eski Fire TV Stick’iniz Amazon yüzünden yavaş çalışıyor ve ADB bu sorunu çözebilir Belleğin tükenmesinden bıktım, bu yüzden yapabildiğim en yakın şey “daha fazla RAM in… Polonya merkezli Asynchronics, uzay araçları için dijital ikiz teknolojisi geliştirmek üzere […]