ESP32 ile Son 2 Günde Kurduğu Bluetooth İzleyici: İşin Geri Kalanı nRF Connect’e Kalkıyor

Bu hafta sonu denemek için eğlenceli bir ev laboratuvarı projesi arıyordum ve uzun südir bir ESP32 kartıyla bir şeyler yapmadığımı fark ettim. Malzemelerim arasında birkaç farklı kart var; birkaç ESP32-C3 Supermini kartı da dahil. “Neden bunlardan bir tanesiyle bir izleme etiketi yapmayalım?” diye düşündüm ve bunun için biraz araştırma yaptım, sonunda konuyla ilgili keyifli küçük bir hafta sonu deneyi gerçekleştirdim.

ESP32 projesine başlangıç

Başlamadan önce doğru donanım ve yazılıma sahip olduğundan emin olun

Herhangi bir “yapımcı” tipinde projeye başladığınızda, her zaman ihtiyacınız olan donanıma sahip olduğundan emin olmalısınız. Yazılım genellikle erişmesi oldukça kolaydır, ancak gerekli çipleri veya kartları bulamamak bir projeyi anında durdurabilir.

ESP32 kartlarım zaten vardı, ancak elinizde yoksa, Amazon’da birkaç dolarlar. Aynı zamanda ev laboratuvarımda özel bir Android telefonum var, bu yüzden her şey hazırdı.

Bu iş için Android telefonumu kullanacağım (bunlar de-bloated bir Motorola Moto G 2025). Supermini kartlarım etiketlerin kendilerini oluşturacak. Online bu konuda farklı planlar gördüm, bu yüzden böyle bir şey yapma konusunda oldukça iyimserdim.

ESP32 kartımı bir USB kablosu ve bilgisayara bağladım ve işe koyuldum.

ESP32 mini kartını hazırlama

Etiket yapımının ilk adımı

Eğer bu kartla bir izleme etiketi oluşturmaya çalışacaksam, bazı yazılımlara ihtiyacı olacak. ESP32 kartları için açık kaynaklı Bluetooth

Düşük Enerji beacon yazılımları mevcuttur; sadece kartınız için neyin çalıştığını araştırmanız yeterlidir. Ve bu, tarayıcı tabanlı bir web flasher aracı üzerinden kurulabilir. Kartın içinde düşük güçlü Bluetooth yerleşik olarak gelir, bu yüzden gerçek bir izleme beacon’ının yaptığı sinyalleri “sahte” veya taklit edebilir.

Panoda çok küçük bir boot (önyükleme) düğmesi var. ESP32 panolarımda bu düğme BOOT olarak etiketlenmiş. Doğru olanı bulmak için büyüteceye ihtiyacım yoktu, ama oldukça küçük. Düğmeyi basılı tutarken pano kablosunu takınca, pano donanım önyükleme moduna giriyor.

PC’nin panyayı bir aygıt olarak tanıması için, BOOT’u basılı tutarken yanındaki RST düğmesine de basmam gerekiyordu. İşte bu tür mikropanoları kullanmanın özelliği de bu: kullanımı kolaylar ama üzerindeki yazılar biraz küçük. Yine de programlamaları oldukça basit.

ESP32 Pano Programlanması ve Doğru Yazılımın Elde Edilmesi

Panyayı kullanıma hazırlamak için birkaç basit adım yeterliydi

Bu tür bir işi Google Find My Tools kullanarak yapmanın bir yolu olsa da, Google ekosisteminde vakit geçirmek istemedim. Bu yüzden özel yazılımımı oluşturmak için Arduino IDE’yi kullanıyorum. Ardından bunu ESP32 pano üzerine yüklüyorum. Son olarak bir izleme uygulamasına ihtiyacım var.

Ama konuyu biraz ileri taşıdım. Süreci başlatmak için Espressif’te değerli bilgiler buldum. Arduino IDE’yi açtım ve panada bir Bluetooth Low-Energy (düşük enerjili) beacon’u kurmayı denedim. Bu kısım biraz zorlu çıktı.

Ev laboratuvarı projeleri üzerinde biraz deneme yapıyordum, bu yüzden betiğimi ince ayar etmemde yardım etmesi için bir arkadaşımca ulaştım. Sonuç olarak betikte bir sözdizimi hatası yapmışım, bu yüzden hatalar veriyordu. O bana bunu düzeltmede yardım etti ve yeni beacon betiğine göz attı. Kullanıma hazırdı. Betiği pano üzerine yüklemek için kullanıcımı Linux dialout grubuna eklemem gerekiyordu.

Betiği pano üzerine yükledim ve bir sonraki adım için hazırdım: izleme!

Nesneleri İzlemek

Bluetooth etiketimi izlemek için mobil bir uygulama kullanmak

Zor kısım geride kaldıktan sonra, gerçek takibi kullanmak için nRF Connect’i Motorola’uma indirdim. Tıpkı Google veya Apple’ın “Bul…” uygulamaları gibi takip yapmayacak. Ancak etiketin menzil dışına çıktığını söyleyecek. Yani bu bir başlangıç ve dürüst olmak gerekirse kısa bir ESP32 projesi için mükemmel.

nRF içinde MauvePorpoise (çipe verdiğim isim) adlı cihazı buldum ve kartı hareket ettirdikçe dBm değerinin değişimini izledim. Tam yanımda olduğunda -67 dBm ile başladı. Sinyal aslında evin içinden yürüdükçe güçlendi (mantıklı; sinyaller duvarlar ve benzeri nesnelerden yansır). -90 dBm civarında kaybolacağını ve garaja çıktığım anda hızlıca oraya ulaşacağını düşündüm. Bu kartlardaki anten biraz zayıf, ancak beklediğimden kötü değil.

Kartı dışarı taşıdım (açık kalması için ikinci bir Android telefona bağladım) ve karım sinyalın kaybolup bolmayacağını izlerken garajımın, bahçemin ve otopark yolumun etrafında biraz dolaştım. Sinyalin bahçemin karşı tarafına yürüdüğünde menzil dışına çıktığını tahmin ediyorum (bu, ev laboratuvarımdan yaklaşık 12 metre uzakta, ancak bu sadece bir tahmin). Bu, standart bir AirTag’in menziline oldukça yakın. Fena değil.

Ancak AirTags bir şeyin nereye gittiğini takip etmek için bir ağ kullanır. Kartım bana bir şeyin yanımda olduğunu ya da tamamen kaybolduğunu söyler. Nereye gittiğini söylemez; bu da onu kesinlikle uzun vadeli takip için bir “işlevsel araç” yerine bir “eğlenceli öğrenme projesi” olarak sınıflandırır.

Bu kartlara mini piller veya güç paketleri takarsam, bunların hâlâ oldukça iyi bir “arkada bırakma” uyarı etiketi olarak görülebileceğini düşünüyorum (bir AirTag ikesti olduğunu söylemek biraz abartılı olur) sınırlı ve çok temel takip için. Dürüst olmak gerekirse bu oldukça ilginç.

ESP32 projeleri eğlenceli bir hafta sonu projesi olabilir

Micro kartların dünyasında biraz daha derinlere dalmak keyifliydi. Bir hafta sonunda gerçekten yapabileceğim basit bir proje seçmek iyi bir hamleydi. Yaptığım küçük takip cihazını seviyorum, ancak onu üretme süreci hiç de pürüzsüz geçmedi. Yine de projeyle memnunum ve yakında Raspberry Pi uğraşımlarımın yanı sıra ESP32 ile ilgili daha fazla iş yapmayı bekliyorum.