Windows 11’i Sadece 8GB RAM ile Bir Ay Boyunca Test Ettim: Başlangıç Uygulamaları 2GB’tan Fazlasını Yuttu

RAM, modern bir PC için son derece kritik bir kaynaktır; ancak genellikle ancak tükendiğinde farkına varılan bir unsurdur. Benim masaüstü bilgisayarım 32GB DDR5 RAM ile donatılmış durumda ve bu, Windows 11 için fazlasıyla yeterli. Yine de RAM’in sistemdeki diğer bileşenlere kıyasla ne kadar etkili olduğunu, özellikle de modern bir PC’de nasıl bir rol oynadığını hep merak etmişimdir.
Bunu anlamak için bilgisayarımı gerçek dünya koşullarında test etmeye ve Windows’u bir ay boyunca yalnızca 8GB RAM ile çalıştırmaya karar verdim. Sistemin geri kalanı tamamen olduğu gibi kaldı; yani Windows’un erişebileceği bellek miktarı, değiştirdiğim tek şey oldu.
32GB’lık RAM kitimi tek bir komut satırıyla 8GB’a indirdim
Sadece RAM’in etkisini test etmek istiyordum
8GB’lık bir test ortamı oluşturmanın en kolay yolunun fiziksel olarak bir RAM modülünü çıkarmak olduğunu düşünebilirsiniz. Ancak benim kullandığım 2x16GB’lık bir RAM kit olduğu için bu mümkün değildi. Hatta bildiğim kadarıyla 4GB’lık DDR5 DIMM’ler mevcut bile değil. Bu yüzden yapay bir 8GB sınırı belirlemek zorunda kaldım ve bu, test amaçları için gayet işe yaradı. Yine de belirtmek gerekir ki çift kanallı belleğin avantajlarından ve DDR5’in yüksek bant genişliğinden hâlâ faydalanıyordum. Gerçek hayatta ise ya 2x4GB DDR4 ya da tek bir 8GB DDR5 modülü kullanılırdı ve her iki durumda da gerçek bellek bant genişliği bir miktar sınırlı olabilirdi.
Testi başlatmak için Yönetici olarak Komut İstemi’ni açıp bcddedit /copy {current} /d “Windows 11 – 8GB RAM test” komutunu çalıştırmam yeterliydi. Bu komut bir GUID (Küresel Olarak Benzersiz Kimlik) döndürdü. Bu GUID’yi bcddedit /set {GUID} removememory 24576 komutuna ekleyerek Windows’tan 24GB kullanılabilir belleği etkili bir şekilde kaldırdım.
Diğer tüm bileşenler tamamen aynı kaldı: 8 çekirdekli, 16 iş parçacıklı Ryzen 7 7700 işlemcim, Crucial P3 Plus PCIe 4.0 NVMe 2TB SSD’m ve RX 9070 XT ekran kartım. Bu deneyden çıkarılacak sonuç, özellikle çoklu görevler için yüksek çekirdek sayısına, grafik belleği için sistem RAM’ine bağımlı olmayan ayrı bir ekran kartına ve Windows’un sayfa dosyasından verileri daha hızlı almasına yardımcı olan nispeten hızlı bir SSD’ye sahip olduğum için RAM’in o kadar da önemli olmadığı yönündeydi.

Başlangıç uygulamalarım, zaten kısıtlı olan bellek bütçemin büyük bir kısmını tüketiyordu
Daha temiz bir Windows başlangıcı bir zorunluluk haline geldi
8GB’lık deneyime başladığım ve Görev Yöneticisi’ni açtığım anda Performans sekmesinde %96’lık bir bellek kullanımıyla karşılaştım. Windows’un belleğimin büyük bir kısmını alacağını bekliyordum ve öyle de oldu; ancak bunun bir kısmı da benim sorumluluğumdaydı.
Normalde çok sayıda küçük arka plan uygulaması çalıştırdığımın farkındayım, ancak bunların Windows ile birlikte başlangıçta ne kadar bellek tükettiğini hiç fark etmemiştim. Spotify, Slack, Asana, Discord ve donanımım için kullandığım çeşitli küçük araçlar gibi arka planda neredeyse hiç bellek kullanmadığını düşündüğüm birkaç uygulama, belleğimin 2GB’tan fazlasını tüketiyordu. 32GB RAM kullanırken bu uygulamaların etkisini hiç hissetmemiştim, ancak şimdi sadece 8GB ile çalışırken, 100MB’lık birkaç uygulama bile daha önemli uygulamalardan kaynak çalıyordu.
Bu yüzden hemen Başlangıç Uygulamaları sekmesine tıkladım ve listedeki tüm uygulamaları devre dışı bıraktım. Slack ve Asana’nın yerini, yalnızca gerçekten ihtiyaç duyduğumda açtığım tarayıcı tabanlı versiyonları aldı. Bu değişiklik aynı zamanda bildirimlerle dikkatimi dağıtmayan daha temiz ve odaklanmış bir çalışma ortamı da yarattı.
Hızlı işlemcim ve SSD’m yardımcı oldu, ancak çoklu görevler 8GB RAM’in sınırlarını ortaya çıkardı
RAM kıt bir kaynak haline geldi
Windows yalnızca 8GB RAM kullanabildiğinde, bellek tahsisini yönetmek için çok daha fazla çaba harcamak zorunda kalıyor. Bunu yazarken üç Chrome sekmesi, Slack, Spotify ve Obsidian açık durumda ve Görev Yöneticisi inanılmaz bir şekilde %99 bellek kullanımı ile 16.6GB bağlı bellek gösteriyor. Bu, Windows’un uygulamalara ve işletim sistemine tahsis ettiği ve fiziksel RAM veya sayfa dosyasıyla desteklenmesi gereken sanal bellek miktarını temsil ediyor.
Pratikte bu, uygulamaların çalışma verilerini hazır bulundurmak için daha az fiziksel belleğe sahip olduğu ve Windows’un belleği daha agresif bir şekilde geri alması gerektiği anlamına geliyor. Bilgisayar kullanımımın büyük bir kısmı tarayıcı tabanlı olduğu için Chrome’un Bellek Tasarrufu özelliğini de etkinleştirdim; bu özellik, kullanmayı bıraktıktan kısa bir süre sonra uygun olmayan sekmeleri devre dışı bırakıyor.

RAM’i korumak için aktif olarak kullanmadığım uygulamaları kapatmak zorunda kalmam ve Chrome’un inaktif sekmeleri devre dışı bırakması nedeniyle bilgisayarım belirgin bir şekilde zorlanıyordu. Sistemin diğer bileşenlerinin çok hızlı olması sayesinde büyük takılmalara rastlamadım, ancak her yeni uygulama veya sekme açtığımda birkaç saniye beklemek zorunda kaldım.
Hatta Spotify gibi zaten arka planda çalışan bir uygulamayı ön plana getirmek bile, tüm RAM’im aktifken olduğu gibi anlık olmak yerine birkaç saniye sürüyordu. Her birkaç dakikada bir yeni bir uygulama veya sekme açarken birkaç saniye fazla beklemek büyük bir sorun gibi görünmeyebilir, ancak günde saatlerce masa başında çalışıyorsanız, bu durum her gün birkaç dakikalık bir zaman kaybına dönüşebilir ve bunun büyük bir kısmı RAM eksikliğinden kaynaklanıyor.
8GB RAM, hızlı bir PC’de teknik olarak kullanılabilir, ama bu durumda takılı kalmadığıma seviniyorum
8GB RAM çoklu görevler sırasında beni önemli ölçüde yavaşlatsa da, Windows’un bu 8GB’lık sınırlama içinde ne kadar iyi çalıştığı beni hoş bir şekilde şaşırttı. Uygulamalar arasında geçiş yapmak ve Chrome sekmelerinin sürekli yeniden yüklenmesi beni yavaşlattı, ancak işimi yapamayacağım bir noktaya gelmedi.
Yine de belirtmek gerekir ki, bu deney sırasında bu kadar hızlı bir işlemcim olmasaydı ve daha yavaş bir SSD kullanmak zorunda kalsaydım, deneyimin çok daha kötü olacağını düşünüyorum. Dolayısıyla tüm sistemin performansı da önemli. Söyleyebileceğim tek şey, bu deneyin nihayet bittiğine ve uygulamalarımda tekrar tam 32GB RAM’e dönebildiğime minnettar olduğum.
























